Szybki kontakt

    SALON:      
    691-572-066
    pon-pt. 10-18, sob. 10-16
    salon@jumbopol.pl

     DZIAŁ INWESTYCJI:
     601-586-464
     biuro@jumbopol.pl

     sklep internetowy:
     esklep@jumbopol.pl
       www.jumbopol.pl


Newsletter

Chcesz otrzymywać informacje o nowościach i promocjach w naszym sklepie? Dopisz się!

Porady

UKŁADANIE

Projekty posadzki lub okładziny ściennej.
Wyłożona płytkami powierzchnia to swojego rodzaju „system konstrukcyjny”, który przed właściwą realizacją, tj. montażem, wymaga opracowania szczegółowego projektu. Projekt może zostać przygotowany przez konstruktora budynku, sprzedawcę płytek „pod klucz” (dostawcę, świadczącego jednocześnie usługę układania płytek), lub w niektórych przypadkach przez samego glazurnika. Przygotowanie takiego planu i jego prawidłowe wykonie stanowi bardzo istotne elementy procesu układania płytek. Opracowując plan układania płytek, projektant powinien znać podstawowe wymogi, które musi spełniać okładzina dająca „gwarancję pełnej satysfakcji”.

Okładzina z płytek ceramicznych daje: gwarancję pełnej satysfakcji, jeżeli:

  • jest regularna i harmonijna: płaska i równa, bez wklęsłości lub wypukłości, ze spoinami przebiegającymi regularnie i prostoliniowo, nie tworzącymi stopni, itp.
  • tworzy integralną całość: bez przerw w elementach i bez pęknięć;
  • jest trwała: może spełniać przez długi czas swoje funkcje techniczne i estetyczne, nie ulegając zniszczeniu pod wpływem działania czynników występujących przy normalnym użytkowaniu;
  • jest bezpieczna: w sensie zdarzeń, które mogłyby prowadzić do poniesienia szkody przez osoby (na przykład upadek na skutek poślizgnięcia).

Aby właściwie opracować projekt, konieczna jest znajomość pewnych danych, stanowiący punkt wyjścia dla projektu. W przypadku powierzchni pokrywany płytkami ceramicznymi, takie „dane projektowe”, które osoba przygotowująca projekt powinna znać i wziąć pod uwagę, obejmują:

  • charakterystykę powierzchni, która ma zostać wyłożona płytkami, czyli powierzchni, która będzie stanowiła „podłoże” lub „powierzchnię nośną” dla okładzin z płytek ceramicznych;
  • miejsce, w którym będą układane płytki;
  • wybrane płytki i ich parametry techniczne.

 

PŁYTKI CERAMICZNE-CZYM SĄ ?

Właściwości płytek ceramicznych
Płytki ceramiczne są to stosunkowo cienkie tafle o różnym formacie, wykonanie z materiału ceramicznego. Podobnie jak inny materiały ceramiczne – na przykład naczynia stołowe (talerze, filiżanki itp.), urządzenia sanitarne
(zlew, bidet, miska ustępowa, itp.), ceramiczne materiały budowlane (cegły, dachówki, płyty stropowe, itp.)-płytki ceramiczne otrzymywane są z mieszanki gliny. Piasku i innych surowców naturalnych.
Takie mieszanki, po odpowiednim przygotowaniu, są formowane w żądany kształt i wypalane w wysokiej temperaturze. W zależności od rodzaju produktu jest to 1000 – 1250 stopni Celsjusza.
Tak jak wszystkie materiały ceramiczne, również i płytki ceramiczne, są:

  • twarde,
  • wytrzymałe,
  • higieniczne, niepalne,
  • ogniotrwałe i łatwe do utrzymania w czystości.

Są to właściwości ogólne: w praktyce niektóre z nich mogą zmieniać się w zależności od rodzaju płytki. Ale płytki są również „sztywne” (tzn. nie odkształcają się i nie uginają) i „kruche” ( w tym sensie, iż mają względną odporność na uderzenia: podobnie jak talerz, który, upadając na ziemię, tłucze się, tak i uderzona płytka ceramiczna- na przykład przez spadający, ciężki przedmiot- może ulec rozbiciu).
Wszystkie opisane powyżej właściwości wynikają z samej natury materiałów ceramicznych.

 

Jakie funkcje pełnią ?
Płytki ceramiczne przeznaczone są na posadzki i okładziny ścienne. Są zatem wykończeniowymi materiałami budowlanymi, które muszą spełniać dwie funkcje:

  • funkcję estetyczną, dekoracyjną;
  • funkcję techniczną- materiału budowlanego, który wytrzymuje, nie ulegając zniszczeniu i nie pękając, oddziaływanie różnego rodzaju czynników otoczenia.

Te dwie funkcje są zasadnicze i podstawowe: nie można pominąć ani jednej ani drugiej. W oparciu o główne funkcję, jakie spełniają płytki ceramiczne, sformułowane zostały kryteria, którymi należy się kierować – łącząc jedno z drugim – przy doborze płytek:

  • kryterium estetyczne, w zależności od gustu i upodobań do różnych rozwiązań dekoratorskich;
  • kryterium techniczne, oparte na znajomości materiałów i ich parametrów technicznych, w powiązaniu z miejscem przeznaczenia płytek.

Należy zauważyć, iż te same kryteria przyjmuje się, na przykład, przy wyborze materiału na ubranie. I w tym przypadku staramy się połączyć swoje upodobania osobiste, a więc preferencje kolorystyczne i ulubione wzornictwo, (kryterium estetyczne) ze spełnieniem podstawowych wymogów dotyczących przeznaczenia ubrania – na przykład, strój wieczorowy lub ubranie do pracy, ubranie letnie lub zimowe (kryterium techniczne).

 MATERIAŁY RÓŻNEGO RODZAJU

Pierwsze kryterium, na podstawie którego dokonuje się nklasyfikacji dostępnych materialów na posadzki i okładziny ścienne oparte jest na "naturze" samego materialu. Natura danego materialu obejmuje charakterystycznaą dla niego strukturę, skład, a zatem jego właściwości techniczne i walory estetyczne. Każdy material wywołuje w umyśle użytkownika określone skojarzenia estetyczne i oczekiwania a zatem określone reakcije.Tkanina ze swoim wątkiem i "cienkością" daje wrażenie zwiewności, spokoju i ciepla, podczas gdybłyszcząca, twarda powierzchnia, nawet w takim samym kolorze, jak kolor tkaniny, tworzy efekt połysku, czystości i siły.

Wśród wielu dostępnych materialów, możemy wyróżnić następujące rodziny:

  • Ceramika

Produkty uzyskane z mieszankisurowców powszechnie występujących w przzzychodzie (gliny, piasek, itp.), która w wyniku odpowiednej obróbki formowana jest w pożądany kształt. Następnie poddany suszeniu produkt wypalany jest w bardzo wysokiej temperaturze, która uzależniona jest od składu i rodzaju ceramiki.

  • Kamień

Płyty lub płytki uzyskane w wyniku cięcia bloków sklanych występujących w przyrodzie.

  • Materiały wiążące

Materiały sypkie o różnej natuturze (uzyskane w wyniku wypalania mieszanki surowców zawierających gliny i węglany lub siarczan wapnia, itp. Po zmieleniu uzyskuje się drobnoziarnisty proszek: cement, wapno, gips, itp.). Produkty te po wymieszaniu z wodą tworzą pastę, która po upływie czasu więże i twardnieje. właściwości te mogą być wykorzystywane do zrealizowania warstwy pokrycia ścian lub podłog. Przykłady: tynki na bazie cementu, materiały wykończeniowe ścienne na bazie gipsu, zaprawa cementowa na posadzki.

  • Materialy kompozytowe

Materialy uzyskane w wyniku rozprowadzenia rozdrobnionych elementów skalnych w czynniku wiążącym polimerowym lub na bazie cementu. Przykłady: konglomeraty z rozdrobnionych elementów skalnych w masie polimerowej lub cementowej, przygotowane na miejscu lub dostępne w formie prefabrykowanych płyt.

  • Polimery

Polimery nazywane także tworzywami stucznymi stanowią grupę materialów wytwarzanych syntetycznie na bazie surowców organicznych. Z tego rodzaju materiałów wytwarza się zwoje lub płytki (przykład: winyl, linoleum, guma, wykładzina, itp.).

 

UŻYTKOWANIE I UTRZYMANIE

Twardość okładziny z płytek ceramicznych uzależniona jest również od sposobu, w jaki jest użytkowana. A zatem również od użytkownika zależy, czy posadzka lub okładzina ścienna  będzie mogła zachować na długo swoje właściwości techniczne i walory estetyczne.

Ceramiczna posadzka lub okładzina ścienna, poprawnie zaprojektowana i ułożone, są bez wątpienia powierzchniami dośc wytrzymałymi - szczególnie w porównaniu z powierzchniami pokrytymi innymi materiałami delikatniejszymi, palnymi, podatnymi na zabrudnieina, itp. Niemniej należy przedsięwziąć pewne środki ostrożności podyktowane przez zdrowy rozsądek i wynikające ze znajomości materiałów.

A oto kilka przykładów:

  • płytki i spoiny

Wyłożona płytkami powierzchnia - a dokładnie jej widoczna część - składa się z płytek i spoin pomiędzy nimi. Nałeży dbać o obydwa elementy.

  • Środki czyszczące

Nałeży stosować ogólnie dostępne, odpowiednie środki czystośc, przystosowane do czyszczenia tego rodzaju powierzchni. W szczególności należy unikać stosowania detergentów kwaśnych bardzo silnych i agresywnych - jakimi są na przykład środki używane do czyszccenia i usuwania z miski ustępowej: chociaż nie niszczą one płytek, zawarte w nich kwase mogą uszkodzić spoiny wypełnione z cementu (jak ma to miejsce w większości przykładów). Nałeży pamiętać, że wyłącznie spoiny wypełnione materiałami epoksydowymi charakteryzują się dobrą odpornością na działanie agresywnych czynników chemicznych.

  • Metody czyszczenia

Przy czyszczeniu nałeży ograniczyć do minimum - i zawsze bardzo uważać - użycie środków mocno ścieralnych (np. metalowych szpachelek), zwłaszcza w przypadku płytek o błyszczącej powierzchni - są one bardzej narażone na widoczne efekty w postaci zarysowań, zadrapań, zmatowienia, itp.

  • Brud o włwłaściwościach ściennych

Niektóre rodzaje zabrudnień  (pył piasek) zwiększają efekt ścierania przy ruchu pieszym. Nałeży więc dbać o utrzymanie posadzki w możliwie największej czystości i unikać osadzania się na niej tego rodzaju brudu, przyniesionego z zewnątrz,umieszczając przy wejściu na przykład wycieraczkę.

  • Zabezpieczenia i środki ostrożności

Posadzki ceramiczne nie są "sprężyste", tzn, mają ograniczoną odporność na udarzenia na okładzinę ciężkich przedmiotów oraz chronić - na przykładpodestem lub matą - miejsca szczególnie  narażone na upadek ciężkich przedmiotów (np. w mieszkaniu - posadzkę kuchenną w poblizżu strefy gotowania, mycia).

 

Cykl produkcyjny płytek ceramicznych

 

ODPORNOŚĆ NA ŚCIERANIE POWIERZCHNIOWE

"Odporność na ścieranie powierzchni – jest to odporność szkliwionych wyrobów ceramicznych na działanie mieszaniny ściernej w zadanych warunkach. Podłogowe płytki szkliwione dzielone są na różne klasy odporności. Odporność na ścieranie płytek szkliwionych jest określana zgodnie z EN ISO 10545-7, przy pomocy mokrej próby „PEI”. Przy pomocy cząstek tlenku glinu, stalowych kuleczek i wody, w układzie obrotowym mimośrodowo symuluje się proces ścierania. Badane płytki są następnie rozdzielane, na podstawie liczby obrotów przy nieuszkodzonej powierzchni, do grup od PEI 1 do PEI 5.

  • Klasa PEI 1
    Szkliwione płytki podłogowe przeznaczone na posadzki o niskim natężeniu ruchu pieszego, wystawione tylko na kontakt z miękkim obuwiem, bez ryzyka zarysowania. Są przeznaczone do stosowania w łazienkach, sypialniach, mieszkaniach, oprócz przedsionków, tarasów, gdzie grozi niebezpieczeństwo naniesienia zanieczyszczeń z zewnątrz.
  • Klasa PEI 2
    Szkliwione płytki podłogowe przeznaczone na posadzki o średnim natężeniu ruchu pieszego. Przeznaczone do stosowania w łazienkach i mieszkaniach, oprócz pomieszczeń wejściowych i podobnych, które są intensywnie używane i grozi w nich niebezpieczeństwo naniesienia zanieczyszczeń z zewnątrz.
  • Klasa PEI 3
    Szkliwione płytki podłogowe przeznaczone na posadzki o średnim wyższym natężeniu ruchu pieszego, w niewielkim stopniu narażone na ścieranie, np. salony, łazienki hotelowe.
  • Klasa PEI 4
    Szkliwione płytki podłogowe przeznaczone na posadzki o średnim lub wysokim natężeniu ruchu pieszego, narażone na ścieranie i kontakt z normalnym i roboczym obuwiem, np. w holach wejściowych, przestrzenie handlowe i biurowe.
  • Klasa PEI 5
    Szkliwione płytki podłogowe przeznaczone na posadzki o wysokim natężeniu ruchu pieszego, np. hole wejściowe, korytarze, magazyny, garaże, dworce i lotniska."

RAKO

 

MROZOODPORNOŚĆ

Do zastosowań na zewnątrz, konieczną cechą płytek jest mrozoodporność, dzięki której opierają się one długotrwałemu działaniu niskich temperatur i trudnych warunków pogodowych. Badanie mrozoodporności odbywa się w oparciu o poddanie płytek określonej liczbie cykli zamrożenia i rozmrożenia, zgodnie z normą EN ISO 10545-12. Występuje zasadnicza zależność pomiędzy mroozodpornością i nasiąkliwością płytek – im niższa jest nasiąkliwość tym lepsza mrozoodporność. Porowata glazura nie jest mrozoodporna i jest przeznaczona tylko i wyłącznie do pomieszczeń wewnętrznych.

WŁAŚCIWOŚCI TECHNICZNE

Najważniejsze właściwości techniczne, wyróżnające poszczególne rodzaje płytek ceramicznych, podobnie jak i poszczegolne pojedyncze wyroby w ramach jednego rodzaju< można pogrupować w następujące kategorie:

  • związane z równością
  • strukturalne
  • mechaniczne
  • mechaniczne powierzchniowe
  • cieplo-wilgotnościowe
  • chemiczne
  • związane z biezpieczeństwem

Wlaściwoźci związane z równością określają zdatność danej partii płytek do wykonania z ich użyciem okładiny "równej", czyli pozbawionej "nierówności" w postaci wybrzuszeń lub wklęśnięć, różnic poziomów między przylegającymi do siebie płytkami, nierównego przebiegu spoin itd.

Właściwości strukturalne

Właściwości strukturalne pozwalają na opisanie „konstrukcji" materiału, z którego wykonana jest płytka w szczególności jej porowatości. Główną taką właściwością jest Nasiąkliwosć wodna (jeden z dwóch parametrów, na których opiera się klasyfikacja według norm EN ISO), która właśnie określa porowatość (dokładniej mówiąc, porowatość „otwartą9'). Jest to właściwość, decydująca o klasyfikacji płytki, ponieważ od niej zależy wiele istotnych jej cech.

Rodzajem produktu, w przypadku którego wartość tego parametru sytuuje się na najniższym poziomie, jest gres porcelanowy - dostępne w sprzedaży wyroby, mieszczące się w tej kategońi, mają nasiąkliwość wodną poniżej 0,5%.

Bardzo niskie poziomy nasiąkliwości wodnej charakteryzują także niektóre wyroby z kategorii monocottura jasna, monocottura czerwona, klinkier i gres czerwony - te klasy jednak wykazują już większą niejednorodność, co oznacza, że produkty te mogą wykazywać wartości nasiąkliwości wodnej mieszczące się w znacznie szerszym przedziale.

Właściwości mechaniczne to właściwości, takie jak odporność na obciążenia (na waga osób i mebli ustawionych na posadzce), na które narażona będzie powierzchnia wyłożona płytkami, i które będzie musiała utrzymywać bez ryzyka pękania. Są to właściwości obejmujące całą strukturę płytki, a nie, jak w przypadku powierzchniowych właściwości mechanicznych, tylko ich płaszczyznę licową.

Właściwości te są istotne szczególnie w przypadku płytek podłogowych. Cechy Jakie się tu podaje, to: wytrzymałość na uginanie i obciążenie niszczące przy zginaniu.

Wytrzymałość na zginanie jest cechą materiału, z którego wykonana jest płytka i, generalnie, im jest wyższa, tym niższa nasiąkliwość wodna (na przykład jest dużo wyższa w przypadku gresu porcelanowego, dla którego nasiąkliwość wynosi poniżej 0,5%, niż w przypadku monoporosy, której nasiąkliwość przekracza 10%).

Obciążenie niszczące przy zginaniu to natomiast cecha samej płytki, związana z jej strukturą i wymiarami. Jest ono więc wynikiem nie tylko wskaźnika nasiąkliwości, ale także grubości płytki - im jest ona grubsza, tym większe obciążenie niszczące. Wśród tych właściwości można wymienić także wytrzymałość na nacisk.

Powierzchniowe właściwości mechaniczne

Są to właściwości powierzchni licowej płytek, związane z odpornością na zarysowania, zadrapania, zużycie chodzeniu, zniszczenia powstające na skutek przemieszczania się po ich powierzchni ciężkich przedmiotów. Właściwości te istotne są szczególnie w przypadku płytek podłogowych, po których się chodzi, przesuwa się krzesła, meble, wózki itd. Najważniejszą powierzchniową właściwością mechaniczną jest odporność na ścieranie, która informuje o tym, na ile dana płytka ulega zużyciu (w przypadku nieszkliwionych) lub zmienia swój wygląd (w przypadku szkliwionych), na skutek właśnie tego typu działań.

Jeżeli chodzi o tg właściwość, w zasadzie osobno powinno się ją omówić w odniesieniu do płytek szkliwionych i nieszkliwionych.

W przypadku płytek niesz.kliwionych wiadomo, że odporność na ścieranie (rozumiana jako odporność na wycieranie się warstwy powierzchniowej) jest tym wyższa, im mniejsza jest nasiąkliwość wodna, czyli im bardziej spoista struktura płytki. Najlepsze parametry pod tym względem będą więc cechować przede wszystkim gres porcelanowy, a także inne wyroby (typu gres czerwony, klinkier), charakteryzujące się niską nasiąkłiwością. Mimo iż poziom odporności na ścieranie dostarcza informacji, które należy traktować zasadniczo jako kryterium jakości płytek, a nie bezpośrednio przełożenie na informację o ich trwałości, to należy tu zaznaczyć, że płytki nieszkliwione mają pod tym względem jedną cechę, która zdecydowanie wyróżnia je od innych.

Właściwości cieplno-wilgotnościowe

Z właściwościami tymi wiąże się odporność na konkretne warunki temperatury i wilgotnośći, jak odporność na skoki temperatury, mrozoodporność, oraz, tylko w przypadku płytek szkliwionych, odporność na spiękania. Gwałtowne skoki temperatury(mające miejsce, na przykład, na blacie kuchiennym, na ktury odstawiane jest gorące naczynie) oraz wystawienie na dzałanie mrozu (w przypadku okładzin zewnętrznych w chłodnych strefach klimatycznych) nie powinny wywoływać żadnych uszkodzeń płytek. Spękania polegają na pojawianiu się lekkich pęknięć szkliwa Jakie mogą być skutkiem specyficznych warunków konstrukcyjnych lub otoczenia zewnętrznego. Wśród właściwości cieplnowilgotnościowych warto wymienić poza tym rozszerzalność cieplną i rozszerzalność pod wpływem wilgoci, których poziomy dostarczają informacji o tym, na ile wymiary płytek mogą ulec zwiększeniu Jeżeli umieści sieje w warunkach wysokiej temperatury i wilgotności.

Porowatość - nasiąkliwość wodna - odgrywa bardzo istotną rolę przy określaniu mrowodpornosci. Te rodzaje płytek, które charakteryzują się niską nasiąkliwością, są z pewnością bardziej bezpieczne i niezawodne Jeśli chodzi o ich mrozoodpomość - woda nie wnika do środka ich struktury, a więc nie zachodzi w ich przypadku zjawisko, polegające na zwiększaniu objętości przez wodę, która zamarza i w ten sposób rozsadza ścianki porów.

Warto natomiast zauważyć fakt, iż wśród wyrobów o wysokiej porowatości (charakteryzujących się nasiąkliwością wodną nawet rzędu 10%) pfytkf ciągnie nieszlchwione oak na Przykład rozmaite odmiany . w wielu przypadkach są odporne na mróz (dokładnieT mlwT:pozytywnie Przechodzą test mrozoodporności, przeprowadzany zgodnie z normą EN ISO 10545.12), natomiast produkty prasowane o podobnej porowartości rzadko bywają.

Właściwości chemiczne

Właściwości te to odporność na dzalanie niszczęce lub plamiące, które mogą oddziaływać bespośrednio na powierzchnie płytek. Właściwości chemiczne, których wartości podlegają pomiarom, to odporność na środki stosowane w gospodarstwie domowym, odporność na kwasy i zasady.

W zakresie odporności na dzałanie substancji chemicznych spoistość warstwy powierzchniowej płytki odgrywa rolę niezwykle ważną, ponieważ im większa porowatośż, tym większa płaszczyna potencialnego styku z czynnikem agresywnym. Chodzi z jednej strony o to, że jak można się domyślać, płaszczyna porowarta łatwej wczłania pojawiającą się na niej substancje, a z drugiej - że same pory, ze wzglendu na swój ksztalt, stanowią miejsca, w które substancja ta wnika, co może znacznie utrudniać usunięcie jej za pomocą nawet bardzo dokładnego mycia.

Właściwości związane z biezpieczeństwem mówią w sposób szczególny o bezpieczeństwie użytkowania powierzchni pokrytych płytkami ceramicznymi - bezpieczeństwie, związanym z możliwasćią występowania nieszczęśliwych wypadków oraz bezpieczeństwie sanitarnym. Głównąw łaściwaścią związaną z biezpieczęństwem jest odporność na poślizg, bardzo istotna w przypadku płytek, przeznaczonych jako material posadzkowy do określonych powierzchni zewnętrznych, publicznych i przemysłowych.Miarą odporności na poślizg jest współczynnik tarcia powierzchniowego (ryzyko poślizgu jest tym większe, im niższy jest wspólczynnik tarcia powierzchniowego). Wśród właściwości związanych z biezpieczeństwem należy też wymienić ilości uwalnianego ołowiu i kadmu (metale czasami wchodzące w sklad szkliwa), które podlegają szczególnej kontroli w przypadku, jeżeli powierzchni są blaty kuchenne.

SPECYFIKACJA TECHNICZNA

Specyfikacja techniczna płytki jest dokumentem, który zaświedcza, jakie dana płytka posiada właąciwości i która dla każdej z tych właściwości podaje odpowiednią wartość. Dla każdej dostawy sprzedawca (producent) musi posiadać jedno lub kilka zaświadczeń o przeprowadzeniu testów, wydane przez właściwą instytucje (Centro Ceramico), w których podane są wartości poszczególnych parametrów. Dokument ten należy przechowywać w aktach, aby w terminie póżniejszym - po dokopaniu zakupu lub położeniu płytek - istniała podstawa do weryfikacji, czy sprzedany materiał rzeczywiście zgadzal się z tym , co zostało ustalone, Dla każdej właściwości, obok wartości zmierzowej, przy zastosowaniu metod opisanych w normach EN ISO, w specyfkacji technicznej podane się zwykle także zakres tolerancji (jeżli istnieje) dla tej grupy EN ISO, do której dana płytka należy. Porównanie między wartaścią zmierzoną a wymaganą pozwala ocenić i od razu sprawdzić jakość produktu, czyli zgodność z normą. W tym zakresie należy przypomnieć, że normy EN ISO dotyczą wyłącznie 1 gatunku< dla gatunków gorszych od pierwszego wymagania mogą być inne.

JAK DOBIERAĆ PŁYTKI W ZALEŻNOŚCI OD MIEJSCA ICH PRZEZNACZENIA

Istnieją płytki do wszystkich zastosowań i do wszystkich objektów, ale nie ma typu zcy produktu, o którym można by powiedzieć, że nadaje się do dowolnego zastosowania i dla dowolnego objektu. Nie można wybierać przypadkowo, nałeży wybierać w sposób przemyślany i odpowiedzialny.

Wyboru nałeży dokonać:

  • biorąc pod uwage rodzaj objektu, w którym płytki będą użyte.
  • uwzgledniając specyficzną funkcije estetyczną i techniczną którą będą musiały spełłniać płytki.

Z estetycznego punktu widzenia dobór płytek musi być dopasowany do umeblowania, kolorów pomieszczenia, jego ksztaltów, wymiarów, przeznaczenia, oświetlenia, itd.

Poruszamy się więc w obszarze osobistych upodobań i mody, dla tego trudno jest - i chyba mieszkanie - ustalać tutaj jakiekolwiek rególy.

Z technicznego punktu widzenia wybór powinien być dokonany z uwzględnieniem podstawowej reguły:

Płytki muszą posiadać właśćiwości techniczne i cechy odpowiednie do oddziaływań (mechanicznych, chemicznych, termicznych, itd.), którym najprzwdopodobniej będą poddane w konkretnym pomieszczeniu lub objekcie. Innymi słowy, im silniejsze są przewidywane oddziaływania, tym lepsze muszą być właściwości i parametry płytek. I na odwrót.

UWAGA

Kryterium to jest bardzo proste i bez wątpenia wszascy mogą się  z nim zgodzić. Czasami jednakże nadgorliwości, lub być może pewne niezrozumienie bądż pomieszanie pojęć "parametry" i "jakość" może doprowadzić użytkownika do skupiania uwagi i zainteresowania na produktach o wyższych parametrach, i użycia ich również w pomieszczeniach, gdzie takie walory nie są potrzebne ani wykorzystywane. Należy tutaj wyjaśnić wybór płytek powinien być poprawny technicznie, ale i uzasadniony techniczno - ekonomicznie, przy jednoczesnym uwzględnieniu wymogów estetycznych. Wybór płytek nieodpornych na mróz dla wylożenia tarasu w domu w górach to decyzja bez sątpienia błędna, ale wybór płytek mrozoodpornych do sypialni, na zasadzie podporządkowania decyzji tej konkretnej właściwości, jest równie nieuzasadniony. płytki o gorszych parametrach technicznych nie są przez to samo mniej "dobre", tzn. niższej jakości: mają tylko inny obszar zastosowań.

Przedstawimy teraz kilka przykładów zastosowania tego kryterium. Najpierw należy rozważyć, w których pomieszczeniach mieszkania płytki ceramiczne mogą znazeżć odpowiednie i satysfakcjonalne zastosowanie - i określić dla których z nich należyzwróćić szczególną uwagę w fazie wyboru, poza walorami estetycznymi na właściwości techniczne płytek.

Podamy następnie kilka wskazówek odnośnie wyboru płytek na posadzki w objektach użyteczności publicznej i objektach przemysłowych, w celu lepszego wyjaśnienia ściesłego związku, jaki powinien zachodzić między właściwościami płytek i przewidowanymi warunkami ich użtkowania.

MIESZKANIE PRYWATNE

  • Posadzka holu wejściowego

Warunki użytkowania i istniejęce obciążenia są od charakterystyki samego mieszkania. Ruch pieszy w holu należy do najbardziej intensywnych w całym mieszkaniu, ale warunki ścieraniaposadzki mogą być różne, zależnie od tego, czy mieszkanie znajduje się np. na piątym piętrze bloku osiedlowego (w tym przypadku osoba whodząca miała możliwość po drodze oczyścić sobie dostatczenie podeszwy butów), czy na parterze domku jednorodzinnego, otocznego ogrodem, z bezpośrednim wejściem z dworu, co oznacza wnoszenie na butach żwiru i piasku. W tym ostatnim przypadku obciążenie ścierające jest znaczenie wyższe niż w poprzednim, dlatego należy ukierunkować wybór na płytki o większej odporności na ścieranie.

Tak czy inaczej nie należy ogranićać uwagi tyłko do klasy PEI (dla płytek szkliwionych), ale koniecznie jest również uwzględnienie innych właściwości powierzchniowych (twardość, odporność na zaplamienie, odporność chemiczną, latwość czyszczenia  - wszystkie właściwości w pewnym stopniu związanych z powierzchnią zawartą i odporną), biarąc pod uwage także możliwy wplyw na zachowanie się powierzchni pokrytych płytkami ze strony innych parametrów.

  • Posadzka i okładzina ścienna w łazience

Posadzka i pokrycie ścian łazienki narażone są na kontakt z czynnikami chemicznymi i plamiącymi (np. środkami higijeny osobistej, kosmetykami, perfumami itd.) i muszą stwarzaćmożliwość dokładnego oczyszczenia i odkażenia przez użycie detergentów posiadających pewną aktywność chemiczną. Wybór należy zatem ukierunkować na płytki o wysokich właściwościach chemicznych (a w szczególności odpownych na dzalanie kwasów i zasad).

  • Posadzka i okładzina ścienna w kuchni

Posadzka w kuchni jest chyba najbardzej ze wszystkich pomieszczeń narażona na obciążenia. Wybór nałeży ukierunkować na płytki o szczególnie wysokich właśćiwościech powierzchniowych mechanicznych i chemicznych. Okładzina ścienna jest oczywiście mało mechaniczne (po ścianach się nie chodzi...), ale pozostają wysokie obciążenia chemiczne, związane zarówno ze środkami spożywczymi, jak i detergentami. Ważne  jest zatem, aby wybrać płytki posiadające wysokie właściwości chemiczne.

  • Posadzki i okladziny ścienne na zewnątrz budynku

Należy wybierać płytki o deklarowanej i poświadczonej certyfikatem mrozoodporności. Z rególy są płytki prasowane, o malej nasiąkliwości wodnej, szkliwione albo nieszkliwione (gres porceljanowy lub czerwony), lub płytki ciągnione (klinker, cotto).

 

POZADZKA NIE W MIESZKANIU PRYWATNYM

  • Posadzka w obiekcie użyteczności publicznej

Zazwyczaj podlega dosyć dużym obciążeniom mechanicznymi chemicznym powierzchniowym. Wymagania estetyczne są też ważne ( ważniejsze niż w pomieszczeniu przemysłowym). Należy ukierunkować wybór na płytki szkliwione lub nieszkliwione o wysokiej twardości, wysokiej odpornośco na ścierania, odporności na zaplamienia i wpływy chemiczne. Zaleca się ostrożność w stosowaniu płytek szkliwionych błyszczących, zwłaszcza, kiedy wejśce odbywa się bezpośrednio z dworu i występuje duża obecność brudu o właściwościach ściernych wnoszonego przez gośći na butach: występuje ryzyko szybkiego zmatowienia powierzchni.

  • Posadzka w zakładzie przemysłowym

Bardzo duże obciążenia (obecność pojazdów, ciężkich urządzeń, narzędzi), powierzchniowe obciążenia mechaniczne (ruch osób i środków transportu, występowanie brudu ściernego), obciążenie  chemiczne (obecność i ściekanie na posadzkę agresywnych substancji chemicznych. Do wspómnianych obciążeń należy dodać jeszcze wymogi w zakresie bezpieczeństwa (ryzyko poślizgnięcia się które wrzasta w związku z mniej lub bardziej stalą obecnoścą płynów na posadzce).

Płytki musią być bardzo odporne na ścieranie i wplyw czynników chemicznych, a ich powierzchnia powinna być twarda i ścisła, by ograniczyć penetrację brudu, ułatwić czyszczenie i utrzymanie higieny.

 

ZAKUP

Jaką ilość płytek należy zamówić?

Aby udzelić odpowiedzi na to pytanie, należy:

  • znać wymiary powierzchni, na której mają zostać ułożone płytki;
  • ustalić technikę i plan ułożenia płytek przelegalącymi do siebie "na styk"  lub z kilkumilimetrową spoiną pomiędzy płytkami; ze spoinami ciągłymi lub asymetrycznymi, w układzie równoległym, czy przekątniowym).

Mając na względzie że:

  • nawet wśród materialu pierwszego gatunku mogą zdarzyć sie płytki wadliwe ( oficjalne normy dopuszczają 5% wadliwych płytek);
  • niektóre płytki będą wymagały przycinania, w niektórychkoniecznie będzie wycięcie otworów, w związku czym należy założyć pewien poziom strat. Straty te uzależnione są od charakterystyki powierzchni, na której układane będą płytki, a w szczególności jej nieregularnych ksztaltów, jak równiez od przyjętej techniki ukladania płytek (przykładowo,układanie płytek w układzie przekątniowym pociaga ze sobą większe straty niż w przypadku płytek w układzie równoległym).
  • ważne jest, aby po zakonczeniu układania płytek, zachować pewien zapas (do ewentualnych uzupełnień i napraw lub celem posiadania reprezentatywnej próby materiału w przypadku reklamacji). Zaleca się zatem około 10%-15% płytek więcej w stosunku do zmierzonych powierzchni, na których mają zostać ułożone płytki.


ODCIEŃ:  tonacja barwa, która charakteryzuje daną partię płytek.

Technologia produkcji stosowana na skalę przemysłową praktycznie nie daje możliwości uzyskania całkowicie jednolitej barwy wszystkich płytek. Mogą więc występować pewne nieznaczone różnice w tonacji - które ujawniają się wyłacznie po ułożeniu płytek (identycznych pod każdym innym względem) obok siebie. Z tego powodu, po zakończeniu procesu produkcijnego, ale przed przystąpieniem do pakowania płytek, przewidzana została faza selekcji, która poza wyeliminowaniem wadliwych płytek, ma również na celu grupowanie płytek w jednorodne klasy według odcienia. W wielu przypadkach odcień oznaczany jest literą alfabetu i oznaczany, w postaci stempla, na opakowaniu (na przykład: odcień A, odcień B).

KALIBER: jest to "wymiar produkcyjny" płytek. Płytkia po owypaleniu mogą w niewielkim stopniu się różnić wymiarami. Również w tym przypadku, płytki są selekcjonowane w partie o tym samym kalibrze, zgodnie z tolerancjami ustalonymi przez obowiązujące normy. Na opakowaniu podawana jest zarówno wartość kalibru określajaca partię produkcijną jak też wymiar nominalny: 20x20 cm (W 198mmx198mm) gdzie 198mm to własnie wymiar produkcijny lub 20x20 cm - Kaliber 01.

Odcień i kaliber są również zwyczajowo zapisywane w dokumentach przewozowych i księgowych (list przewozowy i faktura).

Konieczne jest sprawdzanie jednorodności dostarczonych płytek. płytki tego samego rodzaju, posiadające różny odćień i kaliber, uznawane są za produktyróżne, a zatem nienadające się dowyłożenia tej samej powierzchni.

Jeżli rodzaj i wymiary powierzchni przeznaczonej pod ukladanie płytek pozwalają na użycie partii różniących się między sobą ze wsględu na odcień i kaliber, konieczne jest rozdzelanie poszczególnych partii i składowanie ich oddzielnie w miejscu pracy, celem uniknięcia ich wymieszania. Płytki mogą być:szkliwione lub nieszkliwione:

płytki szkliwione pokryte są szkliwem. Które nadaje im istotne walory estetyczne (kolor, połysk, dekoracje, odcienie itp.) oraz właściwości techniczne (twardość, nieprzepuszczalność dla wody, itp.). Wszystkie właściwości zarówno techniczne, jak i estetyczne, uzależnione są od rodzaju szkliwa i mogą wykazywać zasadnicze różnice,
płytki nieszkliwione są w zasadzie jednorodne na całej swojej grubości, bez jakichkolwiek nieciągłości, i zazwyczaj bez dekoracji i wzorów.

Logowanie